Kari Kola

Kari Kola
Photo: © Ville Kokkola

Stundum kynnist maður fólki sem hugsar stærra en aðrir. Kari Kola tilheyrir þeim hópi. Ég hitti hann fyrst sumarið 2015 þegar hann heimsótti okkur Maríu hér á Íslandi. Þau höfðu unnið saman í Norrænu verkefni sem bar nafnið Nordisk Ljus.  Ungmenni frá öllum Norðurlöndunum – dansarar, leikarar og tónlistarfólk – vann í hópum vítt og breitt um Norðurlöndin að verkefni þar sem allir hóparnir sameinuðust í magnaðri sýningu á Finnlandi. Þar var Kari í lykilhlutverki að skapa sjónrænu umgjörðina.

Kari Kola's Magical Garden. This light installation on the Střelecký Ostrov island in Prague is based on dynamic lighting, strong colours and a meditative tempo. (Christopher Lund/©2015 Christopher Lund)
Kari Kola’s Magical Garden. This light installation on the Střelecký Ostrov island in Prague is based on dynamic lighting, strong colours and a meditative tempo. (Christopher Lund/©2015 Christopher Lund)

Þegar hann kom til Íslands var ég upptekinn við að leiðsegja tveimur ljósmyndurum frá Þýskalandi. Kari og María slógust eiginlega með í ferðina, eltu okkur um suðurströndina og gistu á sömu stöðum. Hópurinn náði vel saman og þessi óvænta viðbót var stórskemmtileg fyrir alla. Í framhaldinu spurði hann hvort ég hefði áhuga á því að mynda fyrir sig verkefnin sem voru í farvatninu. Ég var ekki lengi að segja já við því.

Kari Kola's Magical Garden. This light installation on the Střelecký Ostrov island in Prague is based on dynamic lighting, strong colours and a meditative tempo. (Christopher Lund/©2015 Christopher Lund)
Kari Kola’s Magical Garden. This light installation on the Střelecký Ostrov island in Prague is based on dynamic lighting, strong colours and a meditative tempo. (Christopher Lund/©2015 Christopher Lund)

Það fyrsta sem ég ljósmyndaði fyrir hann var innsetning í Prag þar sem hann lýsti upp eyjuna Střelecký ostrov. Með því að lýsa upp tré og skapa stemningu með ljósi, þoku og hljóði bjó hann til fallegt umhverfislistaverk sem hann hefur einnig sett upp í Cascais í Portugal og á ljóshátiðnni Glow í Einhoven. Ég náði því miður ekki að fara til Cascais sökum anna við leiðsögn en Glow myndaði ég í Nóvember 2016. Ég fór líka til Istanbul að mynda Light is here, þar sem Kari lýsti upp fjóra turna – Zorlu Center – á fyrstu ljósahátið sem sett hefur verið upp í Instanbul.

Light is Here - Istanbul Light Festival main piece by Kari Kola. Zorlu Center, Istanbul, Turkey. (Christopher Lund/©2015 Christopher Lund)
Light is Here – Istanbul Light Festival main piece by Kari Kola. Zorlu Center, Istanbul, Turkey. (Christopher Lund/©2015 Christopher Lund)

Þessi verkefni eru með því skemmilegasta sem ég hef gert. Það er frískandi tilbreyting og krefjandi verkefni að fanga stemmninguna sem Kari býr til. Að fá að vinna með honum og teyminu hans er frábært. Finnar eru magnað fólk og mér finnst vera óútskýranleg djúpstæð tenging á milli Íslendinga og Finna.

Light is Here - Istanbul Light Festival main piece by Kari Kola. Zorlu Center, Istanbul, Turkey. (Christopher Lund/©2015 Christopher Lund)
Light is Here – Istanbul Light Festival main piece by Kari Kola. Zorlu Center, Istanbul, Turkey. (Christopher Lund/©2015 Christopher Lund)

Í ár stendur mikið til, því Finnland fagnar 100 ára afmæli sjálfstæðis síns. Kari hefur verið ráðinn til þess að gera risavaxnar innsteningar á sex stöðum um allt Finnland. Ég mun aftur bætast við teymið og skrásetja hluta þessara verka í desember. Til að undirbúa mig fer ég til Finnlands í byrjum mars til að skoða aðstæður. Ég hlakka til að deila því með ykkur.

Ljósmyndaferð í janúar

Leiðsöguárið byrjaði með skemmtilegri ljósmyndaferð með þeim félögum Harry og Dougie. Þeir höfðu samband í desember og vildu fá 5 daga ferð til að ljósmynda norðurljós og veturinn á Íslandi.

Ég sótti þá félaga út á flugvöll seinnipart á þriðjudegi og svo var haldið beint að stað með stefnuna austur. Ég stoppaði fyrst með þá í Seltúni við Krýsvík, svona rétt til að koma þeim í gang – þó að birtan væri alveg að hverfa. Við ókum svo nýja suðurstrandarveginn og fengum dýrindis kvöldmat í Rauða húsinu á Eyrarbakka.

Fyrsti gististaður var hins vegar í Vík í Mýrdal á Hótel Lunda. Morguninn eftir var grenjandi rigning og rok, hressandi suðaustan fyrir allan peninginn. Við fórum af stað um sólarupprás og ljósmynduðum í Reynisfjöru. Þessi staður er nú ekkert síðri í góðu roki!

Reynisfjara black sand beach on the south coast of Iceland. Reynisdrangar sea stacs in background. January morning twilight. (Christopher Lund/©2013 Christopher Lund)

Það þarf að koma gestum okkar vel í skilning um hættuna í Reynisfjöru, en aldan þar getur verið mjög viðsjárverð. Sunnan rokið og rigning gerði okkur líka erfitt fyrir að mynda, enda komu regndropar á linsuna á augabragði. Þetta var fyrsta myndin sem ég tók þennan morgun og sú eina sem reyndist nothæf.

Við eyddum samt morgninum þarna, fórum svo í pylsur í Víkurskála og svo var líka ljósmyndað í fjörunni í Vík. Harry hefur komið tvisvar áður til Íslands og er gjörsamlega vitlaus í SS pylsur. Ekki sá fyrsti af mínum kúnnum sem kann vel við pylsurnar okkar. Lambakjötið í bland við svínið gerir gæfumuninn 🙂

Á leiðinni austur stoppuðum við hjá Foss á Síðu. Harry hafði orð á því að það væri nú meira líf yfir fossinum, en hann sá hann síðast í þurrkatíð að sumri. Regnið kom nú lárétt úr austri, svo það var lítið annað að gera en að mynda í skjóli við bílinn eða húsvegg. Þetta gamla skilti heillaði mig þarna við húsvegginn.

The old sign for the farm Foss á Síðu lies on the ground, by one of the older houses. The waterfall (also called Foss á Síðu) in background. The water comes from a lake called Þórutjörn. (Christopher Lund/©2013 Christopher Lund)

Ferðinni var svo haldið áfram í átt að þjóðgarðinum í Skaftafelli. Við ljósmyndum við Svínafellsjökul áður en birtan kláraðist og héldum svo áleiðis til Bjössa í Gerði, en þar áttum við eftir að gista næstu þrjár næturnar. Það er alltaf gott að koma í Gerði. Eitthvað fannst nú Dougie samt rúmin vera of lítil. Held að hann hafi bara verið fúll út af því að Harry fékk herbergi með tvíbreiðu rúmi. Það leystist þó allt farsællega og báðir voru þeir ánægðir með dvöl sína í Suðursveitinni.

Daginn eftir héldum við út að Jökulsárlóni til að sjá hvort það væri ekki ísjakar á ströndinni. Og maður lifandi, ég hef aldrei séð jafn mikið af ís á ströndinni! Bæði voru klakarnir margir og stórir. Það er strembið að mynda við þessar aðstæður, því þeir renna bara allir saman í rammanum. Ströndin var líka orðinn brött út af briminu og hvergi góður staður til að fanga ölduna á hreyfingu í kringum ísinn. Þá þarf maður að reyna finna form og þess háttar, eða bara skilja vélina eftir í bílnum og taka smá hugleiðslu á þessum magnaða stað.

Eftir dágóðan tíma á ströndinni fórum við upp að lóninu. Þar voru Bandaríkjamenn að taka myndir fyrir fyrirtæki sem framleiðir blautbúninga. Asskoti fínt að fá gaurinn inn í rammann á réttu augnabliki, rétt þegar rofaði aðeins til á himni og þessi hlýja birta kom í skýin fyrir ofan ísinn á lóninu.

Jökulsárlón Glacial Lagoon, Southeast Iceland. A surfer wearing a wet suite paddeling out towards the ice (Christopher Lund/©2013 Christopher Lund)

Dagurinn var fljótur að líða og gestirnir voru afar sáttir í þessu undralandi íssins. Daginn eftir áttum við pantaða íshellaferð með Einari í Hofsnesi. Einar er mikill fagmaður og frábær náungi. Eitthvað fékk Harry þó innilokunarkennd þegar inn í íshellinn var komið. Ég sá að hann var mjög óöruggur á leiðinni inn í hann, enda bæði sleipur ís og mjúk drulla inn í hellinum. Harry er slæmur í hnjánum og átti erfitt með að fóta sig. Þegar við vorum komnir inn var eins og hann ætlaði að fara að taka upp vélina og mynda, en hætti svo snarlega við og dreif sig bara út aftur. Ekkert við því að gera og við Dougie gátum lítið talað um fyrir honum.

Einar Rúnar Sigurðsson, Mountain Guide by the entrance of an Ice Cave in Svínafellsjökull Outlet Glacier.d (Christopher Lund/©2013 Christopher Lund)

Eftir íshellaferðina fór ég með þá félaga yfir í þjóðgarðinn og við fengum fallega birtu til að mynda speglun í tjörnum við Skaftafell. Veðrið var hvað best þennan dag og magnað hvað það er  staðbundið á þessu svæði. Við ókum úr rigningarsudda við Jökulsárlón og við Hof var brjálað rok, en dúnalogn inn við Svínafellsjökul aðeins örfáum kílómetrum austar. Fjöllin og jöklarnir búa til sín eigin veðurkerfi og ómögulegt að reiða sig of mikið á veðurspár á þessu svæði.

Svartifoss (Black Fall) waterfall in Skaftafell National Park in Iceland. The fall is surrounded by dark lava columns of Basalt, which gave rise to its name. (Christopher Lund/©2013 Christopher Lund)

Á síðasta degi var svo ekið í vestur í átt að höfuðborginni. Þeir mynduðu reyndar aftur ís á ströndinni í upphafi dags og svo byrjuðum við að bruna tilbaka. Ég vildi ljúka degi upp á Dyrhólaey og til að ná því mátti ekki stoppa of lengi í myndastoppunum á leiðinni. Við fengum ágætis birtu við Lómagnúp og náðum að ljúka ljósmynduninni upp á Dyrhólaey í allra síðustu birtu dagsins. Lýsingartíminn á myndinni þaðan er rétt tæpar fjórar mínútur – enginn LEE big stopper nauðsynlegur í þetta skiptið.

The small peninsula, or promontory, Dyrhólaey (120m high) is located on the south coast of Iceland, not far from the village Vík. It was formerly an island of volcanic origin, which is also known by the Icelandic word eyja meaning island. This view is to the south. (Christopher Lund/©2013 Christopher Lund)

Áður en ég kom þeim félögum út í Keflavík tók ég smá rúnt um Reykjavík – enda hafði Dougie aldrei séð borgina. Harry fékk einn skammt í viðbót á Bæjarins Beztu og staðfesti að þær voru töluvert betri þar enn í Víkurskála 🙂

 

Leynibrúðkaup

Það er ekki almennt að konur fái bónorð og gifti sig sama daginn! Sú var þó raunin hjá þeim Konna og Rakel í lok september. Þegar Anna Svava, vinkona brúðurinnar hafði samband til að kanna hvort ég væri laus, verð ég að segja að ég var ansi spenntur að sjá hvernig þetta myndi fara fram. Brúðguminn var sem sagt búinn að undirbúa allt saman, með hjálp góðra vina og fjölskyldu. Brúðurinn átti bara að segja já – og svo var búið að græja rest!

Rakel gengur í salinn. Nikon D4, Nikkor 35mm f/1.4G, f/1.4 – 1/60s @ ISO 12800

Ég tók verkefni auðvitað að mér, enda er gaman að taka þátt í svona óhefðbundnum hlutum. Ég ljósmyndaði undirbúninginn þar sem vinkonunar mættu hver af annari til að hafa sig til, sumar meira að segja óvænt frá útlöndum. Þær voru stórglæsilegar þegar forláta Land Rover sótti dömurnar til að aka niður á Hotel Borg, þar sem vinir og fjölskylda biðu. Rakel og Konni voru svo gefin saman í Speglasalnum og strax á eftir fórum við í ofursnögga myndatöku – enda áttu gestirnir ekki að þurfa að bíða of lengi.

Konni og Rakel. Nikon D4, Nikkor 85mm f/1.4G, f/1.4 – 1/250s @ ISO 3200

Það er ljóst að Nikon D4 stendur sig vel þegar kemur að háu ISO. Þessi mynd er t.d. tekin fram á hótelgangi og eini ljósgjafinn er eingönu það sem þar fyrir hendi, engin auka ljós að flöss frá mér. Til að fela lampann betur á bak við þau og fá skemmtilegri dýnamík í myndina lagðist ég bókstaflega í gólfið og tók myndina með 85mm f/1.4 galopna. Ég er nokkuð sáttur við stemmarann.

Monique & Ágúst

Gústi og Monique gengu að eiga hvort annað 15. apríl síðastliðinn í Sunningdale Park í Bretlandi. Gústi er gamall skólabróðir úr Árbæjarskóla og því þótti mér mjög vænt um það þegar hann hafði samband og spurði hvort ég væri til í að koma út til að skrásetja stóra daginn þeirra.

Gústi er slagverksleikari af guðs náð og hefur undanfarin ár m.a. lamið húðir í söngleikjum sem settir eru upp í London og víðar um England. Það var einmitt í vinnunni sem hann kynntist Monique en hún starfar sem sviðsstjóri. Þar sem þau eru bæði úr bransanum eiga þau fjölmarga vini sem eru frábærir tónlistarmenn og söngvarar. Brúðkaupið var því ein allsherjar veisla fyrir tónelska. Í Northcote House var sett upp alvöru hljóðkerfi og hvert snilldarbandið steig á stokk á fætur öðru.

Þetta var meiriháttar brúðkaup og gaman að fá að taka þátt í því með góðum vinum. Ég þakka fyrir mig Gústi og Monique!

Hraðportrett með aðstoð PocketWizard

Geir Hilmar Haarde (born 8 April 1951) was Prime Minister of Iceland from 15 June 2006 to 1 February 2009 and Chairman of the Icelandic Independence Party from 2005 to 2009. In September 2010, Geir became the first Icelandic minister to be indicted for misconduct in office, and will stand trial before the Landsdómur, a special court for such cases. (Christopher Lund/©2011 Christopher Lund)

Í ljósi umræðu síðasta pósts er það kannski kaldhæðni af mér að halda því fram að hægt sé að taka gott portrett á nokkrum mínútum? En það er það sem ætlast er til af mér í verkefnum fyrir Der Spiegel. Enn á ný senda þeir blaðamenn hingað til að fjalla um skrítnu eyjuna í norðri og hvernig okkur reiðir af eftir efnahagshrun.

Össur Skarphéðinsson (born 19 June 1953) Minister for Foreign Affairs in Iceland since February 2009. (Christopher Lund/©2011 Christopher Lund)

Myndirnar hér að ofan af Geir Haarde og Össur Skarphéðinssyni eru teknar með PocketWizard MiniTT1 / FlexTT5 kerfinu. Það er algjör draumur í svona verkefni þar sem maður hefur engan tíma til að ljósmæla og hlaupa fram og tilbaka á flössin til að stilla styrk. Ég get flakkað að vild með stillingar á ISO, ljósop, lokarahraða og kerfið bregst alltaf við.

Myndin af Geir er skotin á Nikon D3s með Nikkor 24mm f/1.4G linsu, lýsingin eru tvö SB-900 flöss í silfraða regnhlíf. Myndin af Össur er skotin á Nikon D3s með Nikkor 85mm f/1.4G linsu (galopin) og lýsingin er eitt SB-900 flass á borði sem endurkastar ljósi frá vegg og svo er eitt SB-800 flass í regnhlíf sem örlítið uppfyllingarljós.

Þýskir sjóræningjar á Íslandi

Members of the german Piraten Partei in front of the statue of Jón Sigurðsson,  leader of the 19th century Icelandic independence movement. (Christopher Lund/©2011 Christopher Lund)

í október fékk ég það verkefni að skrásetja heimsókn þriggja meðlima þýska sjóræningaflokksins – Piraten Partei –  ásamt blaðamanni Der Spiegel. Flokkur þessi hefur náð töluverðu fylgi í Berlín þar sem fengu 8.9% fylgi og 15 sæti á þingi. Þeir komu hingað m.a. til að hitta meðlimi Besta flokksins og kynna sér hvernig meðlimum flokksins hefur gengið að fóta sér á nýjum starfsvetvangi.

Members of the german Piraten Partei get a tour of Alþingi Parlament building in Reykjavik lead by Guðmundur Steingrímsson. (Christopher Lund/©2011 Christopher Lund)

Flokkurinn minnir á Besta flokkinn að því leyti að meðlimir hans hafa enga reynslu af politík og koma til dyrana eins og þeir eru klæddir. Andstæðingar þeirra í stjórnmálum hafa átt erfitt með að taka á þeim, því þeir viðurkenna blákalt þegar þeir vita ekki svörin við spurningum. Líkt og Besti flokkurinn fengu þeir fyrst og fremst óánægjufylgi. Því virðist sem þreyta almennings á hefðbundinni stjórnsýslu og stjórnmálaflokkum sé hnattræn.

Þeir félagar gerðu mikið úr möguleikum Íslands í því að hýsa hér örugga netþjóna. Þeir vilja meina að við séum í einstakri stöðu til að skapa öruggari netþjónabú. Hér ætti t.d. WikiLeaks og sambærilegt viðkvæmt efni heima. Þeir hittu meðal annars Birgittu Jónsdóttur í tengslum við þetta.

Members of the german Piraten Partei   meeting with Birgitta Jónsdóttir at Café Hressó Reykjavík. (Christopher Lund/©2011 Christopher Lund)

Þetta eru miklir tölvunerðir og stefnumál flokksins snúast ekki síst um óheftan aðgang að Netinu, bann við hvers konar ritskoðun á efni þess og að fjarskiptatækni verði aðgengileg almenningi á hagstæðari kjörum. Þeir vilja auka gagnsæi stjórnsýslunnar með því að innleiða opinn gagnagrunn sem sýnir hvernig málefni og hugmyndir fæðast, hverjir eru með eða á móti – ekki ósvipað og Reykjavíkurborg hefur innleitt með Betri Reykjavík.

Members of the German Piraten Partei by Lake Kleifarvatn on the Reykjanes Peninsula, Iceland. (Christopher Lund/©2011 Christopher Lund)

Arndís og Arnar

Þann 13. ágúst myndaði ég brúðkaup Arndísar og Arnars. Ég var bókaður með óvenju stuttum fyrirvara og fann strax að þetta brúðkaup yrði ekki mjög hefðbundið. Þau Arndís og Arnar vildu t.d. ekki eyða nema í mesta lagi 5-10 mínútum í myndatöku eftir athöfn, því þau ætluðu að koma í veisluna á sama tíma og gestirnir. Stutt myndataka gerir óneitanlega kröfur á ljósmyndarann. Ég er að fíla það.

Ég stakk upp á því við þau að skjótast yfir í Alþingisgarðinn til að ná eldsnöggum myndum af þeim á meðan gestirnir hinkruðu á kirkjutröppum Dómkirkjunnar. Veðrið var hagstætt svo þetta gekk eins og í sögu. Eftir töku gengu þau í broddi fylkingar að Iðusölum þar sem ég myndaði fordrykk og upphaf veislu.

Skemmtilegt djobb fyrir skemmtilegt fólk.

 

Sigurrós og Davíð

Sigurrós og Davíð giftu sig 6. ágúst síðastliðinn í Háteigskirkju. Eftir athöfn og myndatöku var blásið til veislu í Súlnasal Hótel Sögu – eða Radisson Blu Saga Hotel, eins og það heitir víst í dag. Súlnasalur verður seint talinn draumur brúðkaupsljósmyndarans. Salurinn er frekar dimmur og það er rosalegur kontrast á milli svæða. Gyllt loftið gerir flassnotkun líka vonlausa.

Ég var búinn að scouta aðstæður og vissi að í þetta sinn fengi Nikon D3s svo sannarlega að vinna fyrir kaupinu. Öðlingarnir í Beco lánðuðu mér svo annað D3s body fyrir daginn svo ég gat skotið grimmt á ljósopi f/1.4. Með björtu Nikkor 35mm f/1.4G og 85mm f/1.4G linsurnar að vopni eru mér flestir vegir færir án þess að þurf að grípa nokkurn tíma í flass. Það er í svona verkefnum sem maður elskar tækniframfarir síðustu ára.

Þetta var frábær brúðkaupsveisla. Ég man varla eftir annarri eins stemningu alveg frá fyrstu mínutu. Yfirleitt fara svona veislur rólega af stað, en hér var greinilega fólk sem kunni að skemmta sér. Og þá er gaman að vera brúðkaupsljósmyndari. Ég held að myndirnar endurspegli það líka 😉

Fjallabak í sand og ösku

Það var ekki kræsilegt að Fjallabaki á mánudaginn var. Norðaustan 15 m/s þýðir sand- eða öskufok fyrir allan peninginn á þessum slóðum. Farþegarnir mínir voru ljósmyndari frá New York og konan hans. Þrátt fyrir netta ‘Desert Storm’ – stemningu voru þau í skýjunum með túrinn.

Ég arkaði meira að segja með þau inn Grænagil og upp að Brennisteinsöldu. Það var magnað að vera þarna í svona döpru skyggni. Ég hef farið ófáar ferðirnar inn í Laugar í alls konar birtu og veðri. Það virðist alltaf vera hægt að ná e-h með sér heim sem er brúklegt. Ég er alla vega að fíla þessa ramma ágætlega… hvað finnst þér?

Brúðkaup fyrir norðan

Ég hef nú ekki haft tíma fyrir mörg brúðkaup í sumar. Ástæðan er sú að ég hef verið að leggja áherslu á ný tímafrek verkefni og svo tók ég mér líka gott þriggja vikna ferðalag um landið með fjölskyldunni . Þann 16. júlí gat ég tvinnað saman ferðalagið við starfið þegar ég myndaði stórskemmtilegt brúðkaup á Húsavík. Katla og Kenneth gengu í það heilaga, en hún er íslensk og hann norskur.

Það var nú heldur svalt fyrir norðan þessa helgina, en veðrið var þó mun betra en spáin hafði gert ráð fyrir. Við sluppum alveg við rigningu og rok að minnsta kosti! Brúðhjónin nýbökuðu létu kuldan ekkert á sig fá og við tókum myndir á þremur stöðum á Húsavík; í lystigarðinum (sem er vel falinn í hjarta bæjarins), niður við höfn og svo út í fjöru fyrir neðan bæinn.

Ég fylgdi þeim eftir allan daginn, frá undirbúningi til lok veislu. Það er ekki svo algengt að ég sé beðinn um að mynda undirbúningin hér heima, virðist bara ekki vera komin mikil hefð fyrir því ennþá. En ég fíla það vel, enda ljósmynda ég brúðkaup í þannig stíl. Það tekur þó vissulega svolítið á að vera á vakt í 12-16 tíma!